Περί Μασάζ (part2)

arnia

Συνέχεια από το part1.
Το πασπάτεμα συνεχιζόταν χωρίς εμένα που είχα μείνει στον Jet Lee και την εκδίκηση του άφρο σαμουράι αλλά ξαφνικά άλλαξε πάλι το κομμάτι και πιάσαμε μια διασκευή… αλεξίου μάλλον… Είπα να πάρω να ρωτήσω τη μάνα μου που θα ήξερε να μου πει αλλά από την άλλη είχα αρχίσει να χαλαρώνω επικίνδυνα. Είχαμε ήδη τελειώσει με την πλάτη και πηγαίναμε σε άλλη γη σ’ άλλα μέρη. Επιπλέον, μόλις συνειδητοποίησα ότι με είχε αλύψει με περισσότερο λάδι από ότι αλύφουν στα ζάλογκα τα αρνιά το πάσχα. Δε γαμιέται…. Αριστερά δεξιά κάρβουνα δεν είχε οπότε λέω κάτι θα ξέρει παραπάνω. Και πάνω που η μουσική έγινε κάτι ανάμεσα σε Βανδή και Παϊτέρη και άρχισα να αναρρωτιέμαι ποιος σκατά μπορεί να χαλαρώσει όταν ακούει τέτοιες μαλακίες, η μασέζ μου είπε να γυρίσω τ’ ανάσκελα. Μας γάμησε. Λιγότερη ώρα είχα κάνει να φτάσω στο Χαλάνδρι από να γυρίσω πλευρά. Σε κάποια φάση νόμιζα ότι το έβλεπα σε αργή κίνηση αλλά μέχρι να αλλάξω πλευρί η μασέζ, που πήγαινε σε κανονική κίνηση, πετάχτηκε μέχρι την τουαλέτα και γύρισε. Μπόρει να πήγε και στην αγορά για ψώνια ή να τσιμπίσει κάτι η κοπέλα αλλά δε θα το μάθω ποτέ.
Μετά από αυτή την μίνι περιπέτεια των 180 μοιρών το μασάζ συνεχίστηκε χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις να πω την αλήθεια. Βeatles , Βίσσυ, Τάμτα, Μαχαιρίτσας…. δεν παίρνω και όρκο αλλά κάπως έτσι πρέπει να κύλησε το soundtrack. Μερικά δεν τα κατάλαβα τι ήταν. Είχε κάνα-δυο κινέζικα ακόμα και κάτι θύμιζε Barry White αλλά πρέπει να είδα 3-4 όνειρα σε κάποια φάση και δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία. Το μόνο που κατάλαβα ήταν ότι σε κάποια φάση με ξύπνησε γιατί τελειώσαμε. Η κοπέλα έκανε πολύ καλή δουλειά, μάλλον, γιατί όταν ξύπνησα ένιωθα μια αβάσταχτη χαλαρότητα και είχα πάνω μου περισσότερο λάδι από την Κρήτη αλλά κακά τα ψέματα… Μασάζ και μαλακίες… σαν την πίπα δεν έχει. Τέλος πάντων κατάφερα να φτάσω στα ρούχα μου, τοίχο τοίχο και με τα χίλια ζόρια γιατί κάτω είχε πλακάκι και το λάδι δεν συγχωρεί τέτοια λάθη. Με τα πολλά, κατέβηκα κάτω στη ρεσεψιόν να το παίξω ευχαριστημένος πελάτης/αποτυχημένος λατίνος τροβαδούρος του έρωτα, γιατί το γλυμένολαδομένο, πλέον, μου μαλλί θα το ζήλευε και ο Λορέντζο Λάμας.
Κατέβηκα, έκανα με τα χεράκια μου ένα καφέ, αφού πλέον ήμουνα του μαγαζιου για… και άραξα να συνέλθω για το ταξίδι της επιστροφής. Σε κάποια φάση πήγα να ανάψω και ένα τσιγάρο αλλά πάλι καλά καλά με σταμάτησε ένας ηλεκτρολόγος που κάτι μαστόρευε στην κουζίνα γιατί με τόσο λάδι που είχα πάνω μου μόνο ένα γουφ θα ακουγόταν. Παρόλα αυτά, η επιδερμίδα μου είχε γίνει σαν κώλος μωρού… που μπορεί να μην έχω ιδέα πως είναι αλλά πόσο μαλακός να’ναι ρε πούστη; Κώλος είναι…. Τέλος πάντων, τα μάζεψα στα γρήγορα και τους ευχαρίστησα που δε θα χρειαζόταν να ξαναπάω ποτέ εκεί και εξαφανίστηκα να γυρίσω στο σπίτι όσο πο γρήγορα γινόταν γιατί με τόσο ήλιο που είχε έξω θα έκανα κρούστα μέχρι να φτάσω.
Σύμφωνα με το νόμο του Murphy όταν βρίσκεσαι σε μία τόσο εξευτελιστική κατάσταση και είσαι ένα μάτσο σκατά πρέπει να συναντήσεις στο δρόμο την πρώην σου που σε παράτησε… το αφεντικό σου… τη γκόμενα που γούσταρες από το σχολείο αλλά σε έκλανε…. την κοπέλα που κολάς να της πει να βγείτε ή κάτι παρόμοιο. Οπότε ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος που απλά γύρισα σπίτι με τα κοινόχρηστα του μήνα. Τέλος πάντων, δεν ήταν και άσχημη εμπειρία σε γενικές γραμμές, αν και μόλις βγήκα από το μπάνιο πήγα στο μάρκετ γιατί ξέμεινα από σάμπουάν και αφρόλουτρο. Παρόλα αυτά, και αφού πήγα-ήρθα στου διάολου τη μάνα, ακόμα δεν έχω μάθει τι σκατά είπαμε εκείνα τα γαμημένα τα 20 δευτερόλεπτα. Πως το κάνουν ρε πούστη; Σκατά.