3 χρονιά Αθήνα, 30 χρονών, 1000 χρόνια Ηρακλής

puke-mouth_528x297

Νταξ για τον ηρακλή δεν έχω τίποτα να πω αλλά δίνει μία έξτρα γραφικότητα στον τίτλο και ψήθηκα. Για τα υπόλοιπα Χατζηπαναγιά μου βόηθα.

Μαλάκα σοβαρά τώρα γίναμε 30… σκατά στα μούτρα μας… Το ότι θα λέω μέχρι τα 256 μου ότι είμαι μπουμπούκι εννοείται αλλά η μαλακία είναι ότι θα είμαι ένας γραφικός γερό-μαντράχαλος που θα το λέει μόνος του. Φτάσαμε στη σκατο-ηλικία που θέλουμε να κάτσουμε, μας ενοχλεί ο θόρυβος, ο κόσμος, οι καρέκλες, οι πεταλούδες, τα βρύα, λειχήνες και δε συμμαζεύεται. Δεν είμαστε 30… 60 είμαστε με σώματα που αρχίζουν να προσέχουν τι τρώνε, τι πίνουν και τους νοιάζει τι είναι τα Ω3 λιπαρά. Σκατά.

Oι γκόμενες που γούσταρες στο σχολείο είναι παντρεμένες με παιδιά και αν έχουν ήδη χωρίσει είναι μιλφάρες σε αντίθετη περίπτωση είναι σαν τη Τζέση Παππουτσή με τη θέση της ελιάς να ποικίλει, οι φίλοι σου έχουν αρχίσει να κάνουν μπιφτέκια εκεί που κάποτε είχαν μαλλιά και όσοι δεν είμαστε μπακούρια μένουμε και με τα κορτσόπαν (δεν είμαι σίγουρος ότι αυτός είναι ο πληθυντικός του κορτσόπον αλλά θα δε βρήκα κάτι σχετικό στο google) μας. Επιπλέον, ακούς και μια στο τόσο τη μαλακία “να πάμε κάπου καλά” λες και συνήθως πάμε κάπου που κατουράνε πρεζάκια και ξεσκατίζουν γέρους γαμώ τη @#$%$# και το &%$##@ α σιχτίρ @#%&% γαμώ. Σκατά.

Και ήρθαν και τα χειρότερα. Παλιότερα γκρίνιαζα για αυτές τις μαλλιαρές αηδίες με πόδια που λέγονται κατοικίδια. Το έβλεπα ότι ο καιρός γαρ εγγύς 3 αλλά τέτοιο πράγμα δεν περίμενα. Το παράξενο είναι ότι αυτοί που έχουν ήδη παιδιά δεν σπάνε τόσο αρχίδια. Αυτοί που δεν έχουν είναι το πρόβλημα. Αυτοί που θέλουν να γίνουν μάνες και ντρέπονται να το πουν. Σκατά.

Για να καταλάβουμε τι εννοώ. Πας να πιεις ένα καφέ με ένα φίλο/φίλη και στο 5 λεπτο αρχίζουν οι φωτογραφίες δεςτικαλόπουειναι από random ανίψια που όλα είναι πανέξυπνα, πανέμορφα, και έχουν τις χάρες όλες οπότε καταλήγεις να πίνεις μια αγκαλιά μπύρες για να μη σκοτώσεις αυτόν που σου δείχνει τις φωτογραφίες. Σκατά.

Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, αν είναι κάτι, όλα αυτά τα ανίψια, αυτό είναι “ίδια”. Καραφλά με στρογγυλά μάγουλα, βαριά να έχουν κανά τσοβολικό τσουλούφι. Αν πάρω το γαμοανίψι σου και το ανακατέψω μέσα σε άλλα 100 τυχαία μωρά σιγά μην το βρεις. Σου δίνω και 20 προσπάθειες. Επιπλέον, χέστηκα αν βγάζει μαλλιά. Αν έβγαζε μαλλιά σαν αυτά τα φασόλια που φυτεύαμε στο σχολείο ή έλυνε διαφορικές εξισώσεις μπορεί να άντεχα να δω μία φωτογραφία του. Σκατά.

Πάμε τώρα και στην Αθήνα. Μόλις είχα έρθει αθήνα είχα γράψει ένα κείμενο με τα σχετικά θέματα. Τρία+ χρόνια μετά αφού επήλθε και η σχετική αλλοτρίωση της χαμουτζίδικης λαίλαπας έβγαλα κάποια επιπλέον συμπεράσματα. Για τους αθηναίους ο ελληνικός βορράς είναι ένα υποανάπτυκτο εξωτικό μέρος που αποτελείται από τη θεσσαλονίκη, μία πόλη την ήπειρο και κάτι μικρά διάσπαρτα χωριά γύρω τους. Αααα κάπου έχει και πομάκους και ασφαλώς όλοι είναι παοκ, πίνουν φραπόγαλο και βουτάν μέσα κασέρι αν δεν έχουν μια μπουγάτσα εύκαιρη. Η μαλακία είναι ότι δεν υπερβάλω. Δουλεύω εδώ και 1,5-2 χρόνια σε μία εταιρία και ακόμα με λένε σαλονικιό γιατί το κομοτηναίος μεγάλο μάλλον. Και είναι και μια χαρά παιδιά, πάμε για μπύρες κτλ αλλά δε τους νοιάζει.

Επιπλέον, μετά από χρόνια πειράματα κατέληξα ότι δε θα καταλάβουν ποτέ γιατί η κέτσαπ και η μουστάρδα δεν είναι αλοιφές, τι είναι τοστ και τι είναι σάντουιτς και ότι όταν στην κομοτηνή πίναμε ούζο/τσίπουρο βύσσινο αυτοί τρώγαν βελανίδια. Εμείς, βέβαια, δεν το λέγαμε κοκτέιλ και δεν το πουλάμε 6 ευρώ οπότε από άποψη marketing νικάνε. Τέλος το μαρούσι είναι μία άσχημη εκδοχή της ξάνθης με ποιο ωραίες πολυκατοικίες και χειρότερο παζάρι. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για το χαλάνδρι που είναι σαν μια μεγάλη άρτα αλλά αντίθετα με την άρτα κυκλοφορούν και γυναίκες εκεί και δεν έχω κάποια άποψη για το παζάρι του χαλανδρίου οπότε μπορεί να επανέλθω αργότερα.

Κατά τ’ άλλα, οι νότιοι μην έχοντας ανακαλύψει τις δυνατότητες της λέξης σάντουιτς έχουν δύο ταχύτητες σουβλάκι και μπέργκερ. Οκ μπέργκερ είναι το μπέργκερ αλλά ακόμα και τις αραβικές πίτες με φαλάφελ σουβλάκια τις λένε. Το οποίο σε βάθος χρόνου είναι πολύ ποιο εκνευριστικό από το ότι λένε το σουβλάκι καλαμάκι γιατί αυτό έχει μια λογική και μια ιστορική ρίζα τουλάχιστον. Τέλος, οι άνθρωποι δεν χαιρετιούνται απλά αλλά πρέπει να φιλήσεις ένα λόχο σταυρωτά αν πας κάπου με κόσμο.

Αυτά πάνω κάτω. Κατά τ΄ άλλα μια που γίναμε 30 ΄το παίζουμε και ανταγωνιστικοί και παραγωγικοί και άμα κάτσει κάνα ταξιδάκι και κανά καλό live και όσο υπάρχουν μπύρες καλά θα ‘ναι. Και άμα ξέρετε και κανά καλό sysadmin πείτε μου. Καλά 40.