Captain America: Civil War Review by The Spoiled Brat

captain-america-civi-war-review

Πήγα και εγώ λοιπόν στο σινεμά ντυμένος με το hashtag #TeamHulk (σαν να λέμε #TeamSwitzerland στην πολιτική) να δω μια ταινία που όλοι μα ΟΛΟΙ μου οι φίλοι, είτε είναι Μαρβελόπεδα είτε όχι, έκραζαν και έθαβαν και ορκίζονταν ότι δεν θα ξαναδώσουν λεφτά για Μαρβελοταινίες.

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ SPOILERS – αν δεν το καταλάβατε ήδη από τον τίτλο.

Παρά το αμείληκτο κράξιμο από κοινό και κρητικούς και σε πείσμα της ολοένα και πιο άδειας τσέπης μου, αποφάσισα να το σκάσω το δεκάευρο γιατί “τέτοιες ταινίες θέλουν σινεμά”, λέω μέσα μου. Αλλά λέω δεν κάνω το το homework μου να δω ΤΙ ΣΚΑΤΑ είναι αυτό που ΤΟΣΟ ενόχλησε τον κόσμο; Μετά από μια ενδελεχή έρευνα σε ότι σποιλεροσάιτ ξέρω, διάβασα τα εξής βασικά μείον της ταινίας:
1. Δεν υπάρχει #TeamNeither. Κοινώς η ταινία δεν δίνει χώρο στον Ελβετό της υπόθεσης να πει “όχι ρε φίλε, δε γουστάρω ούτε την ομάδα του Κάπτεν Προπαγάνδα ούτε την ομάδα της Φουσκωμένης Τοστιέρας. Θέλω να αράξω σε ένα βουνό, να βλέπω εσάς και τη μιζέρια σας και να μη με νοιάζει.

2. Δεν υπάρχει ουσιαστικό “συναισθηματικό βάθος” στην ταινία. ΟΚ, καλά όλα τα ξυλίκια αλλά δεν μας πείθει η ταινία για το δράμα της επιλογής ανάμεσα στην ελευθερία βούλησης και την επιβολή ευθυνών, ανάμεσα σε “δύο φίλους που ο καθένας στέκεται (για τους δικούς του λόγους) στην αντίθετη όχθη ενός ορμητικού ποταμού” (μπλιάχ).

3. ΠΟΥ είναι ο Θορ και ο Χαλκ?

4. Η Peggy Carter σκοτώνεται εκτός οθόνης! Μιλάμε για έναν χαρκτήρα που έχει δική του σειρά, είναι από τους πιο δυναμικούς χαρακτήρες του κόσμου της Marvel και την σκοτώνουν ΕΚΤΟΣ ΟΘΟΝΗΣ!

5. Ο κακός είναι πολύ… άνθρωπος. Δεν έχουμε Τσιτάουρι, δεν έχουμε Θάνος, δεν έχουμε HYDRA, δεν έχουμε καν έναν Ούλτρον σαν το αντίπαλο δέος των ηρώων. Ένας απλός ανθρωπάκος με ένα ύπουλο σχέδιο με σκοπό να κάνει… τι; Ούτε να κατακτήσει τον κόσμο, ούτε αν χεστεί στο τάλιρο, ούτε καν να γίνει υπερήρωας στη θέση του υπερήρωα.

6. Δεν είναι όπως στα κομικς όπου ο κάπτεν Προπαγάνδα ψοφάει στο τέλος και ενδιάμεσα πεθαίνουν και καμια 15αριά ήρωες.

7) Ο Σπάιντερμαν είναι χαζοχαρούμενος και το ξύλο που τρώει θα έπρεπε να το γλιτώνει από την αραχνοαίσθησή του.

Ας πάμε λοιπόν στον τρόπο που κρίνω τα μείον της ταινίας, ΑΦΟΥ είδα την ταινία. Έχουμε και λέμε:

teamswitzerland

1) ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να έχεις #teamNeither, εκτός αν εννοείς την #TeamHulk (απλά δεν με νοιάζει τι κάνετε, εγώ απλά θέλω την ηρεμία μου και talk to the hand στην τελική). Το όλο θέμα της ταινίας είναι το “ή είσαι μαζί μας ή εναντίον μας”. Σε ένα τέτοιο ερώτημα δεν γίνεται να διαλέξεις την κουρτίνα 3. Στην τελική ο Κάπτεν Προπαγάνδα δεν είναι εναντίον του να υπάρχει έλεγχος, απλά δεν είναι υπέρ του. Σε κάποια φάση ήδη σκέφτεται να υπογράψει τη συμφωνία, αρκεί να γίνουν κάποιες αλλαγές ώστε “να μην πάρουν την εξουσία άνθρωποι με κρυφές ατζέντες”.

2) Οκ τίμιο επιχείρημα αυτό με το “συναισθηματικό βάθος” αλλά ήρθες να δεις ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΔΡΑΣΗΣ, όχι ένα φιλοσοφικό δράμα. Ο τίτλος λέει CAPTAIN AMERICA, δε λέει CITIZEN KANE. Δε θυμάμαι να εκτίμησε κανείς ιδιαίτερα το Unbrakeable, το Darkman και το Watchmen που βασίστηκαν στο “συναισθηματικό υπόβαθρο” και πάτωσαν στις σκηνές δράσης, το box office και τις κριτικές.

3) ΠΟΥ θες να είναι ρε φίλε; ΟΚ, δεκτό το ότι η ταινία δεν σου δίνει σαφείς εξηγήσεις για το λόγο που λείπουν από την ταινία αλλά μην ξεχνάς ότι μιλάμε για έναν Χαλκ που μας έχουν δείξει από την πρώτη ταινία ότι πρόκειται για έναν ασταθή ερημίτη που προτιμάει να κάθεται μόνος του, μακριά από τον κόσμο και γενικώς μακριά από οτιδήποτε μπορεί να το συγχίσει επειδή δυσκολεύεται να το διαχειριστεί. Και από την άλλη μιλάμε για έναν Θορ που είναι γνωστό κακομαθημένο κωλόπαιδο που απλά φεύγει και έρχεται όποτε θέλει γιατί ειναι, ξερω γω; Θεός; Εξάλλου το ίδιο έκανε και στο Age of Ultron που τους παράτησε και έτρεχε στις σπηλιές του.

4) Η Peggy Carter είναι σημαντικός χαρακτήρας. Για ποιον βλέπει τη σειρά. Ή έχει διαβάσει κάποια κόμικς. Αλλά σε αυτή την ταινία είναι 200 χρονών και έτοιμη να πεθάνει δυο ταινίες τώρα. Δεν είναι δική της ταινία και δεν έχει κανένα νόημα να χαλάσουν ολοκληρη σκηνή για να την δείξουν πώς αφήνει την τελευταία της πνοή στο κρεββάτι. ΟΚ, θα έδινε πιο δραματικό τόνο στην ταινία αλλά αν θες δες την απάντηση στο επιχείρημα 2 πιο πάνω.

5) Και ποιο το πρόβλημα με αυτό; Από πότε ένας κλασικός ευφυής mastermind είναι μείον για μια υπερηρωική ταινία; Αν αναλογιστεί κανείς, οι πιο εμβληματικοί κακοί στην ιστορία του υπερηρωικού κινηματογράφου ανήκουν στην DC (Τζόκερ, Ρίντλερ, Λεξ Λούθορ) και είναι όλοι απλά μεγαλομανείς ευφυέστατοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Το μόνο πρόβλημα είναι το γνωστό και ώς “The Joker Problem” για το οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω.

6) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι όπως στα κόμικς γιατί και τα κόμικς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ όπως τα κόμικς. Με πιο απλά λόγια, όπως στα κόμικς υπάρχουν καλές ιστορίες και κακές ιστορίες, έτσι και στις ταινίες υπάρχουν καλά σενάρια και κακά σενάρια. Αλλά πρέπει όλοι εμείς οι φανμπόις να καταλάβουμε ότι μια ταινία είναι ένα ξεχωριστό σενάριο από ένα κόμικ. Επειδή ο Κάπτεν Αμέρικα της ταινίας έχει το ίδιο όνομα με τον Κάπτεν Αμέρικα του κόμικ και η ταινία CIVIL WAR έχει τον ίδιο τίτλο με την ιστορία CIVIL WAR, αυτό δε σημαίνει ότι πρόκειται για το ίδιο ακριβώς σενάριο και την ίδια ακριβώς ιστορία. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν γίνεται να κάνεις αντιγραφή του κόμικ στην μεγάλη οθόνη γιατί (για αρχή) όλοι θα ξέρουμε πώς τελειώνει η ταινία πριν καν την δούμε! Εξάλλου ο Καπταιν Αμέρικα έχει το ίδιο όνομα και σε διαφορετικές ιστορίες στα ίδια τα κόμικς και η ίδια η Marvel έχει φέρει τούμπα όλες τις ιστορίες της και τους χαρακτήρες της κάθε φορά που έβλεπε ότι οι πωλήσεις δεν τραβούσαν. Επίσης, μερικά πράγματα δεν μπορούν να μεταφερθούν αυτούσια από τα κόμικς στο σινεμά. Και μη μου φέρει κανείς σαν παράδειγμα το Sin City και τους 300 γιατί οι συγκεκριμένες ταινίες έκαναν επιτυχία κυρίως για την οπτική τους και την καινοτομία του να ξεπατικώνουν ακριβώς το κόμικ και λιγότερο για την αξία τους σαν αυτούσιες ταινίες, πράγμα που αποδείχθηκε και με την παταγώδη αποτυχία των sequels τους.

7) Εεεε, έχετε διαβάσει ποτέ σπάιντερμαν; Είναι 14 χρονών! Ήταν πάντα εξυπνάκιας σε σημείο αηδίας και ουσιαστικά η ταινία στο λέει ότι πήρε τις δυνάμεις του πριν μερικούς μήνες οπότε είναι λογικό να μην έχει 100% έλεγχο των αραχνοαισθήσεων. Αλλά και πάλι δεν θυμάμαι να τον αιφνιδίασαν και πολύ στις μάχες. Εξάλλου η αραχνοαίσθηση ουσιαστικά τον προειδοποιεί για επερχόμενο κίνδυνο, δεν του λέει συγκεκριμένα ότι πάνω στην ασπίδα έχει τον ant-man ή ότι αυτό που σου πέφτει στο κεφάλι είναι λίγο πιο βαρύ από ότι περίμενε…

Θετικά Στοιχεία:

Οι σκηνές δράσης είναι πολύ καλογυρισμένες και καθόλου κουραστικές, με αποκορύφωμα τη σκηνή δράσης στις σκάλες με τον Μπάκι, τον Καπετάνιο και καμιά 30αριά polizei. Φωτεινή εξαίρεση η άχρηστη αμερικανιά με το ελικόπτερο (εεε, βάλε το χέρι σου αλλιώς να φαίνεται ο δικέφαλος). Οι υπερήρωες παίρνουν τον χρόνο που τους αναλογεί στην οθόνη χωρίς να μας πολυζαλίζουν ή να μας λείπουν. Περισσότερος χρόνος προφανώς για Κάπτεν, Μπάκι και Iron Man, λιγότερος χρόνος για τους ενδιάμεσους γνωστούς μας και λίιιγο παραπάνω για Σπάιντι και Πάνθρο. Αν και η ταινία δείχνει να κάνει κύκλο τελειώνοντας εκεί που άρχισε, ήταν ευχάριστο να δούμε επιτέλους μια Μαρβελοταινία που δεν γυρίζεται με μόνο σκοπό να κάνει τον ενδιάμεσο για την επόμενη ταινία. Kudos για την αναφορά στο Star Wars, by the way.

Αρνητικά Στοιχεία:

america

 

Η σκηνή με τους δικεφάλους του Κάπτεν Προπαγάνδα, προφανώς όπως επίσης και γενικώς οι χαζοαμερικανιές της Μάρβελ με το άκυρο φιλί στο πουθενά γιατί, οκ δεν γίνεται να μην έχουμε ένα φιλί και μερικούς μυς και ένα ζευγάρι βυζιά σε αμερικάνικη ταινία… Επίσης προσωπικά θα ήθελα να πεθάνει κάποιος βασικός χαρακτήρας για να έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον η κορύφωση της ταινίας και ας ήταν ο Hawkeye ή ο Warmachine. Επίσης, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο Βίζιον σε όλη τη μάχη στο αεροδρόμιο; Αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο ήταν ο κακός της ταινίας. Θεωρώ ότι δεν τόνισαν αρκετά τους λόγους που αποφάσισε να τα βάλει με όλους και με όλα, αν και το πιο σημαντικό είναι το “The Joker Problem” που ανέφερα παραπάνω. Ο Τζόκερ του Χηθ Λέτζερ, αν και είναι από τους πιο επικούς κακούς του υπερηρωικού σινεμά, ήταν πολύ καλός για να ειναι αληθινός. Ότι και να γινόταν στην ταινία, φαινόταν ότι ο Τζόκερ το είχε σχεδιάσει από την αρχή, ώστε μια σειρά από καταστάσεις και γεγονότα να γίνουν ακριβώς με τον τρόπο που τα σκέφτηκε την κατάλληλη στιγμή. Πάρα πολλές συμπτώσεις και αποφάσεις που έτυχε να παρθούν ώστε να ολοκληρωθεί το αρχικό σχέδιο. Το ίδιο πρόβλημα έχει και το CAPTAIN AMERICA: CIVIL WAR. Όλοι οι πλανήτες ευθυγραμίζονται ώστε να γίνουν πράγματα την κατάλληλη στιγμή για να ολοκληρωθεί το σχέδιο του Ζήμο.

Γενικό Συμπέρασμα:

Η ταινία ήταν αυτό ακριβώς που διαφήμιζε. Μια ταινία δράσης ανάμεσα σε δύο ομάδες φίλων που βαδίζουν στην γκρίζα περιοχή ανάμεσα στο καλό και το κακό, χωρίς να είναι απαραίτητα σίγουροι προς ποια πλευρά γέρνουν. Η Μάρβελ σέβεται τους χαρακτήρες της και την ιστορία της και μας παρουσιάζει μια γεμάτη ταινία με καλογυρισμένη δράση κάνοντας έξυπνη χρήση και συνδυασμό των δυνάμεων των υπερηρώων, μερικές διάσπαρτες δόσεις χιούμορ εδώ και εκεί και με ένα αντίστροφο τουίστ στο τελικό σχέδιο του κακού που σε κάνει να φέυγεις από την αίθουσα “χορτάτος”. Δεν μπόρεσα να καταλάβω προς τι το όλο κράξιμο, αλλά οκ, δεν της δίνω και Όσκαρ. Σαφώς καλύτερο από την αντίστοιχη προσπάθεια της DC με το Batman v Superman, και σαφώς χειρότερο από το Avengers Assemble, το CAPTAIN AMERICA: CIVIL WAR είναι μια ταινία που λογικά θα απογοητεύσει τα φανμπόις που θέλανε κάτι πιο χαρντκορ αλλά θα ενθουσιάσει αυτούς που θέλουν να δούν μια ταινία δράσης με υπερήρωες.